5 lipca 2011
Robert Markowski / gazeo.pl

fot. BE&W

Opublikowana niedawno w jednym z magazynów gospodarczych informacja o planowanym, 400-procentowym wzroście akcyzy na LPG spowodowała spore zamieszanie wśród obecnych i potencjalnych użytkowników samochodów napędzanych autogazem. Chociaż informacja ta jest prawdziwa, to jest przy tym niepełna i niewzbogacona danymi, bez których wyciągnąć można błędne i sensacyjne wnioski.

Urzędnicy europejscy w Brukseli przygotowują nowe rozwiązania prawne w zakresie opodatkowania paliw płynnych i stałych dla transportu i przemysłu, oparte na tzw. śladzie węglowym każdego surowca. W uproszczeniu cała sprawa rozbija się o emisję dwutlenku węgla i jeżeli obecne propozycje zostałyby przyjęte, oznaczałoby to duże kłopoty m. in. dla węgla, CNG i LPG.

Obecna stawka akcyzy zalecanej przez Dyrektywę 2003/96/EC Komisji Europejskiej wynosi 125 euro/t autogazu. Warto zaznaczyć, że kraje członkowskie mają prawo regulować tę kwotę wedle uznania – zarówno w górę, jak i w dół, z opcją zerowej akcyzy włącznie. W Portugalii, Rumunii na Łotwie, w Estonii i Słowenii wynosi ona dokładnie tyle, ile obecnie sugeruje KE, we Francji, Irlandii i Hiszpanii jest niższa, w Belgii i Luksemburgu zerowa, natomiast w Wielkiej Brytanii wynosi prawie 400 euro/t, a w Danii nawet 500 euro/t. W Polsce, obciążenie akcyzą wynosi 695 zł/t (ok. 176 euro/t ) i jest niezmienne od 2005 roku! Warto zwrócić uwagę, że projekt zakłada opłatę za tonę paliwa, czyli w przypadku LPG za prawie 2000 litrów autogazu.

Nowy projekt zakłada m. in. czterokrotne podniesienie obecnie sugerowanej stawki podatku, do poziomu już obowiązującego w Danii (500 euro/tonę) już od stycznia 2013 roku. Istnieje także propozycja stopniowego wprowadzania podwyżki na przestrzeni kilku lat.
Jak dowiedzieliśmy się w Ministerstwie Finansów, które odpowiada za negocjacje w tej sprawie, projekt nowej dyrektywy stanowi obecnie obiekt prac grupy roboczej Rady ds. Gospodarczych i Finansowych (Ecofin) przy Komisji Europejskiej. Ostatnie spotkanie tej grupy odbyło się w piątek 2 lipca 2011 w Brukseli. Aby propozycja mogła zostać zaakceptowana, głosujące nad jego przyjęciem państwa członkowskie (a konkretnie ich przedstawiciele – ministrowie gospodarki i finansów) muszą wykazać się jednomyślnością, a pojedynczy głos sprzeciwu oznacza odrzucenie propozycji.